Ta metoda chirurgiczna może pomóc w leczeniu choroby zagrażającej życiu.

Rozszerzenie i skręt żołądka (GDV, ang. gastric dilatation-volvulus) to zespół zagrażający życiu, występujący najczęściej u dużych psów o głębokiej klatce piersiowej, u których dochodzi do obrotu żołądka wokół własnej osi. Prowadzi to do ciężkich konsekwencji, takich jak arytmie serca, wstrząs krążeniowy oraz nadciśnienie wrotne. Choroba ta wiąże się z wysoką śmiertelnością, wahającą się od 10 do 29%,^1-4 kluczowe jest więc skupienie się na zapobieganiu jej. Wykazano, że profilaktyczna gastropeksja, którą można wykonać w tym samym czasie co sterylizację, znacząco wpływa na zmniejszenie śmiertelności u psów ras wysokiego ryzyka. Na przykład u dogów niemieckich zmniejszyła śmiertelność 29,6 razy.⁵

Gastropeksja nacięciowa

Gastropeksja nacięciowa jest dziś jedną najczęściej stosowanych technik w zapobieganiu GDV i podczas jego leczenia. Ze wszystkich metod, które nie wymagają specjalistycznego sprzętu (tzn. endoskopu, sprzętu laparoskopowego), wiąże się ona z najniższym odsetkiem występowania pooperacyjnego GDV.^6,7 Technika ta zaczyna się od nacięcia jamy brzusznej doczaszkowo, aby uzyskać dostęp do żołądka. Wykonuje się nacięcie błony surowiczej i mięśniówki ściany żołądka o długości 4-5 cm, umiejscowione nad ujściem odźwiernika, uważając, aby nie otworzyć światła żołądka. Następnie prowadzi się podobne nacięcie przez otrzewną i mięsień poprzeczny brzucha po prawej stronie ściany jamy brzusznej doogonowo od ostatniego żebra, upewniając się, że nacięcie nie przebiega zbyt dogrzbietowo. W końcu zamyka się rany dwoma szwami ciągłymi za pomocą nici z polidioksanonu 2/0 (PDS), rozpoczynając od doczaszkowo-grzbietowego końca obu nacięć w kierunku doogonowym. Po zakończeniu gastropeksji jamę brzuszną można zamknąć w rutynowy sposób. Technika ta sprawdza się bardzo dobrze w różnych sytuacjach, zarówno w stanach nagłych, jak i rutynowych zabiegach, ze względu na stosunkową prostotę jej wykonania oraz szybkość przeprowadzenia (ryc. 1).