Kardiologia
Standardy leczenia farmakologicznego bezobjawowej choroby serca i zastoinowej niewydolności serca u psów
Darcy B. Adin, Eduardo J. Benjamin
Najpowszechniejszymi nabytymi chorobami serca psów są choroba zwyrodnieniowa zastawek (endokardioza) oraz kardiomiopatia rozstrzeniowa. Choć pojawiają się innowacyjne metody leczenia, takie jak chirurgiczna naprawa zastawki dwudzielnej lub terapia genowa, podstawą leczenia większości psów w bezobjawowym stadium choroby, jak również psów z zastoinową niewydolnością serca, pozostaje leczenie farmakologiczne.
Mimo pojawienia się innowacyjnych metod leczenia powszechnie występujących nabytych chorób serca psów, podstawą leczenia większości psów z zastoinową niewydolnością serca (ZNS) wciąż pozostaje farmakoterapia z zastosowaniem diuretyków, pimobendanu, inhibitorów układu renina–angiotensyna–aldosteron (RAAS) i antagonistów aldosteronu.
W pierwszym z serii dwóch artykułów omówimy leki najczęściej wykorzystywane w postępowaniu terapeutycznym przy przedklinicznej (bezobjawowej) oraz objawowej chorobie zwyrodnieniowej zastawek (endokardiozie, DMVD) i kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM) u psów (tab. 1). W artykule uwzględnimy szczegóły dotyczące wskazań do zwiększania dawek, najważniejszych danych z badań klinicznych, schematów monitorowania oraz działań niepożądanych tych najpowszechniejszych leków. Tabela 2 zawiera zestawienie stadiów zaawansowania chorób serca i ZNS zgodne z wytycznymi American College of Veterinary Internal Medicine (ACVIM).
Pimobendan
(Vetmedin, Vetmedin-CA1)
Status zatwierdzenia: pimobendan został zatwierdzony do leczenia ZNS u psów z DCM lub DMVD, a preparatem zarejestrowanym do takiego wykorzystania jest Vetmedin. Drugim produktem jest Vetmedin-CA1, ze wskazaniami do stosowania w celu opóźnienia momentu rozwinięcia się ZNS u psów z bezobjawową DMVD (stadium B2). Preparat ten został warunkowo zatwierdzony do stosowania przez amerykańską instytucję Food and Drug Administration (FDA, powyższe dane odnoszą się do rynku amerykańskiego – przyp. tłum.) w oparciu o dane z badania, które wykazało korzyści kliniczne w takiej populacji pacjentów. Natomiast samo badanie nie spełniało wszystkich wymogów metodologicznych FDA pozwalających na pełne zatwierdzenie.3 Trwające obecnie badanie pilotażowe (EPOCHAL, dogheartstudy.com) zostało zaprojektowane tak, aby spełniało wymagania FDA umożliwiające dopuszczenie stosowania pimobendanu w bezobjawowej DMVD [W Polsce Vetmedin jest zarejestrowany w postaci tabletek do rozgryzania i żucia, ze wskazaniem do stosowania w leczeniu ZNS wywołanej przez DCM lub DMVD oraz bezobjawowej DCM i DMVD w stadium B2, a także w postaci roztworu dożylnego służącego do rozpoczęcia leczenia ZNS wywołanej przez DCM lub DMVD. Od niedawna dostępny jest też Vetmedin w postaci roztworu doustnego, zarejestrowany do stosowania w leczeniu ZNS spowodowanej przez DCM lub DMVD oraz bezobjawowej DCM u dobermanów. Polskie prawodawstwo dopuszcza zatem stosowanie Vetmedinu również w przedklinicznej, bezobjawowej DMVD. Na rynku występują też zamienniki tego preparatu (przyp. tłum.)].

