Ortopedyczna choroba rozwojowa stawu łokciowego jest częstym problemem o złożonym podłożu, może dotyczyć wielu psów ras dużych. Konkretne choroby to fragmentacja wyrostka dziobiastego, osteochondroza, niezrośnięty wyrostek łokciowy i szczelina śródkłykciowa kości ramiennej. Najczęściej stosowaną diagnostyką jest radiografia, chociaż czasem potrzebna jest tomografia komputerowa.

Ze względu na to, że staw łokciowy u psa jest skomplikowanym stawem, jego nieprawidłowości rozwojowe są powszechną przyczyną kulawizn u młodych psów. Dysplazja dotycząca stawu łokciowego obejmuje grupę takich chorób jak fragmentacja wyrostka dziobiastego przyśrodkowego, oddzielająca martwica kostno-chrzęstna (osteochondritis dissecans – OCD) przyśrodkowego kłykcia kości ramiennej, niezrośnięty (izolowany) wyrostek łokciowy (ang. ununited anconeal process – UAP), jak również niedopasowanie (inkongruencja) w stawie. Dodatkowo wystąpić mogą szczeliny śródkłykciowe kości ramiennej (ang. humeral intracondylar fissures – HIFs), same lub w połączeniu z innymi nieprawidłowościami rozwojowymi. Pierwszą metodą obrazowania diagnostycznego wybieraną do oceny choroby rozwojowej w obrębie stawu łokciowego u psa jest zwykle radiografia.

Fragmentacja wyrostka dziobiastego

Najczęstszym problemem rozwojowym obejmującym stawy łokciowe jest choroba przyśrodkowego wyrostka dziobiastego (MCPD – ang. medial coronoid process disease), wcześniej opisywana jako fragmentacja wyrostka dziobiastego (FCP – fragmented coronoid process).^1-5 MCPD to niezrośnięty fragment kostno-chrzęstny, szczelina lub abrazja obejmujące chrząstkę oraz podkłykciową część kości wyrostka dziobiastego kości łokciowej.^1-5

MCPD najczęściej dotyczy psów ras średnich oraz dużych, a częstość jej występowania jest wyższa u samców. Do ras, u których najczęściej odnotowuje się tę chorobę, należą berneński pies pasterski, mastif angielski i bulmastif, owczarek niemiecki, wilczarz irlandzki, rottweiler oraz bernardyn.^6,7 Etiologia nie jest do końca znana, ale zaproponowano kilka teorii. Należą do nich niedopasowanie (inkongruencja) w stawie (nieskoordynowany wzrost kości promieniowej i łokciowej) we wczesnej fazie wzrostowej, genetyka, nieprawidłowy rozwój wcięcia bloczkowego oraz osteochondroza. Bez względu na przyczynę choroby, jej skutkiem jest rozwinięcie się postępującej osteo­artrozy, w szczególności dotyczącej środkowej części stawu łokciowego (staw ramienno-łokciowy).⁵

Psy z MCPD często wykazują objawy kulawizny już w wieku 4-12 miesięcy. Początek kulawizny jest niejednokrotnie pozornie niewinny i waha się od łagodnej do ciężkiej kulawizny z obciążaniem kończyny, która pogarsza się w wyniku aktywności fizycznej....