Dysplazja stawów biodrowych jest najczęstszą chorobą ortopedyczną u psów. Chociaż badacze nadal próbują ustalić najlepsze metody przewidywania jej rozwoju, ważne jest, aby lekarze weterynarii wiedzieli, jak ocenić psy w każdym wieku pod kątem tej choroby.

Rozpoznanie luźności stawu biodrowego

Niezależnie od tego, czy występują objawy kliniczne, wszystkie psy ras predysponowanych powinny zostać poddane badaniu klinicznemu między 12. a 20. tygodniem życia w celu wykrycia objawów luźności stawu biodrowego, takich jak dodatni objaw Ortolaniego, co wskazuje, że u psa istnieje ryzyko rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów wtórnie do dysplazji stawu biodrowego.

Test Ortolaniego przeprowadza się u psa w pozycji bocznej. Badający ustawia staw biodrowy w pozycji neutralnej, z kończyną miedniczną ułożoną równolegle do stołu, a następnie przykłada do stawu kolanowego siłę skierowaną proksymalnie, kierując kość udową w kierunku miednicy. Manewr ten sprzyja nadwichnięciu głowy kości udowej z panewki stawu biodrowego. Następnie kończynę powoli odwodzi się, podczas gdy badający wyczuwa i nasłuchuje charakterystycznego „kliknięcia”, które świadczy o repozycji głowy kości udowej i potwierdza luźność stawu biodrowego.¹

Niestety ujemny wynik testu Ortolaniego nie gwarantuje zdrowych bioder w starszym wieku. Objaw Ortolaniego może nie być obecny, jeżeli doszło do wystąpienia zmian zwyrodnieniowych, takich jak przebudowanie panewki. W niektórych przypadkach uzyskanie objawu Ortolaniego może być trudne, nawet jeżeli obecne jest nadwichnięcie stawu, z powodu ograniczonego doświadczenia lekarza albo czynników związanych z psem, takich jak szczenię, które trudno opanować.