Onkologia

Rak tarczycy u czteroletniego buldoga amerykańskiego

Jeanne Larson, Lisa Viesselmann, Emily Manor, Lee Emery, Brett Darrow, Caitlin Brown, Isabella Pfeiffer

Wróćmy w mury University of Tennessee’s Collage of Veterinary Medicine, aby pomóc uratować psa z wyczuwalnym palpacyjnie guzem tarczycy, którego przypadek opisano poniżej.
 

Guzy tarczycy występują najczęściej u psów w średnim i starszym wieku. Predyspozycje rasowe do rozwoju tych nowotworów obserwowano u golden retrieverów, beagli i husky syberyjskich.1 Łagodne gruczolaki tarczycy o niewielkich rozmiarach były stwierdzane u psów w trakcie badań pośmiertnych, natomiast prawie wszystkie guzy tarczycy wyczuwalne palpacyjnie w czasie badania klinicznego mają u tego gatunku charakter nowotworów złośliwych (raki).1 Chociaż najczęściej są one wyczuwalne na dobrzusznej powierzchni szyi, rozpoznawane bywają także guzy tarczycy o nietypowej lokalizacji.

Niektóre raki tarczycy są dobrze otorbione, podczas gdy inne silnie naciekają położone głębiej struktury. Guzy te cechują się średnim lub wysokim potencjałem metastatycznym, najczęściej dają przerzuty do lokalnych węzłów chłonnych (podżuchwowych, przedłopatkowych i zagardłowych przyśrodkowych) oraz do płuc. Większość raków tarczycy u psów (60%) nie jest czynna hormonalnie. U około 30% osobników z rakiem tarczycy występuje niedoczynność tarczycy spowodowana zniszczeniem prawidłowego miąższu tego narządu, a u 10% zwierząt – nadczynność.2

Opis przypadku

Kastrowany buldog amerykański w wieku czterech lat został skierowany na konsultację do University of Tennessee Veterinary Medical Center Oncology Department z powodu guza, który właściciel wyczuł u niego na dobrzusznej powierzchni szyi. Z wyjątkiem deformacji szyi pies nie wykazywał żadnych innych objawów. W czasie badania klinicznego stwierdzono, że guz leży podskórnie, na lewo od linii pośrodkowej szyi i dobrzusznie w stosunku do tchawicy. Miał on wielkość około 3 × 5 × 3 cm i był łatwo przesuwalny (ryc. 1). Omacywanie węzłów chłonnych podżuchwowych i przedłopatkowych wykazało, że są one niewielkie i o miękkiej konsystencji. Poza tym w badaniu klinicznym nie stwierdzono żadnych innych nieprawidłowości. Wykonano biopsję aspiracyjną guza. Obraz cytologiczny pobranego materiału odpowiadał komórkom neuroendokrynnym, a z uwagi na lokalizację guza najbardziej prawdopodobne było, że wywodzą się one z tarczycy.

Określenie stopnia zaawansowania klinicznego nowotworu i leczenie

U pacjenta przeprowadzono badanie morfologiczne krwi, badanie biochemiczne surowicy oraz badanie ogólne moczu. Nie stwierdzono żadnych znaczących nieprawidłowości. Stężenie tyroksyny (T4) w surowicy znajdowało się w granicach wartości referencyjny...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Rak tarczycy u czteroletniego buldoga amerykańskiego z punktu widzenia patologii klinicznej

Lisa Viesselmann

Rak tarczycy u czteroletniego buldoga amerykańskiego z punktu widzenia radiologii

Lee Emery, DVM

Rak tarczycy u czteroletniego buldoga amerykańskiego z punktu widzenia chirurgii

Brett Darrow, DVM

Rak tarczycy u czteroletniego buldoga amerykańskiego z punktu widzenia anatomii patologicznej

Caitlin Brown, DVM

Rak tarczycy u czteroletniego buldoga amerykańskiego z punktu widzenia onkologii weterynaryjnej

Emily Manor, DVM

Rak tarczycy u czteroletniego buldoga amerykańskiego z punktu widzenia radioterapii

Isabella Pfeiffer, DVM, DECVIM-CA (onkologia), DACVR (radioterapia)