Wirus białaczki kotów (FeLV – Feline leukaemia virus), będący retrowirusem, nie jest w stanie przeżyć długo poza organizmem gospodarza i jest szybko niszczony przez środki dezynfekcyjne, mydło, wysoką temperaturę oraz wysychanie.

Przewlekłe wymioty stanowią powszechną przyczynę wizyt kotów w lecznicach weterynaryjnych. Postępowanie diagnostyczne w ich przypadku może być frustrujące zarówno dla właściciela zwierzęcia, jak i dla lekarza weterynarii, ponieważ lista rozpoznań różnicowych dla tego zaburzenia jest bardzo długa.

Przeprowadzono badanie, w którym kotom i psom zaoferowano cztery diety o różnej zawartości makroskładników. Co wybrały, gdy mogły kierować się własnym gustem, i co wykazał skład metabolitów krążących we krwi.

Zależności między stanem zapalnym, otyłością, chorobą zwyrodnieniową stawów oraz przewlekłym bólem wymagają wielokierunkowego podejścia w zakresie pomocy naszym pacjentom – w tym uwzględnienia ilości tkanki tłuszczowej w ich organizmie.

Zdaniem Deborah Linder, dietetyka weterynaryjnego, walka z nadmiernymi krągłościami u zwierząt zaczyna się od zmian w sercach i umysłach ich właścicieli.

Przy zapaleniu płuc i ropniaku opłucnej zaleca się rozpoczęcie leczenia jeszcze przed otrzymaniem wyników testów, ale w przypadku zapalenia oskrzeli jest inaczej.

Oto porcja wiedzy, która pomoże ci walczyć z tym zaburzeniem endokrynologicznym i ratować życie swoich weterynaryjnych pacjentów.

Zalecane przez Agencję Ochrony Środowiska USA odejście od stosowania rodentycydów o działaniu antykoagulacyjnym oznacza jednocześnie wzrost ryzyka ekspozycji zwierząt domowych na zatrucia neurotoksyną, na którą nie ma odtrutki.

Nieprawidłowe podawanie leków działających ochronnie na żołądek psów i kotów zdarza się często i może prowadzić do znacznych skutków niepożądanych. Oto jak można zmniejszyć ryzyko ich wystąpienia u twoich pacjentów.

Lekarz weterynarii, do którego trafia pacjent z kaszlem, musi ustalić, czy przyczyną są choroby serca, czy układu oddechowego. Jak to zrobić? Oto uwagi kardiologa weterynaryjnego, pomocne w ustaleniu listy zaburzeń wymagających różnicowania.