Zanim omówimy wszystkie „tak” w stomatologii weterynaryjnej, musimy przejść przez wszystkie „nie”. Nie znaczy to jednak, że po przeczytaniu tego artykułu nie będziesz czuł się pozytywnie zainspirowany do praktykowania stomatologii.

Odpowiedź na pytanie postawione w tytule brzmi: na początek dlatego, że przemieni cię w weterynaryjnego detektywa/wróżbitę/superbohatera, który leczy lepiej i zarabia więcej.

Te podstawowe algorytmy pomogą lekarzowi w diagnostyce nowotworów. Ułatwią też podjęcie wspólnie z właścicielem decyzji dotyczącej odpowiedniego sposobu postępowania – mającego na celu wyleczenie zwierzęcia, przedłużenie życia bądź poprawę jego jakości.

Ten straszny moment, kiedy zaglądasz do jamy ustnej zwierzęcia i widzisz coś, co może być guzem. Czy masz już na końcu języka poniższe pytania? My mamy odpowiedzi, których udzieliła onkolog weterynaryjny dr Laura Garrett.

Obejrzyj zdjęcia udostępnione przez Clarę Williams – oftalmologa weterynaryjnego, i sprawdź, czy umiesz rozpoznać, jakie choroby są na nich przedstawione.

Niezależnie od tego, czy pies przeszedł właśnie poważniejszy zabieg chirurgiczny, czy też nagle przestał zjadać z entuzjazmem wszystko, co wpadło do miski, mamy w zanadrzu kilka sztuczek, które pomogą przywrócić jego apetyt.

Krwawienie do światła przewodu pokarmowego jest dość częste u psów. Niestety, jego objawy kliniczne mogą być bardzo słabo wyrażone. Zapoznaj się z postępowaniem opracowanym dla pacjentów z podejrzeniem krwawienia do przewodu pokarmowego przez dr. Jonathana Lidbury’ego.

Od patogenezy po rokowanie – oto wszystko, co powinieneś wiedzieć, aby pomóc swoim pacjentom (i ich właścicielom) uporać się z tą dokuczliwą przypadłością.

Atopowe zapalenie skóry psów (ang. canine atopic dermatitis, CAD) jest często występującą chorobą. Definiowane jest jako dziedziczna skłonność do występowania zapalnych i przebiegających ze świądem zmian skórnych związanych z wytwarzaniem przez chorego osobnika przeciwciał klasy IgE, skierowanych...

Wszystko jest proste, dopóki nie dojdzie do uszkodzenia szczęki lub żuchwy. Oto kilka informacji pomocnych w leczeniu budzącego niekiedy obawy złamania tych kości.

Bez względu na to, czy u pacjenta występują objawy, czy też nie, użyj tego przewodnika jako pomocy w ustaleniu rozpoznania.