Wybór odpowiedniego rodzaju insuliny i momentu rozpoczęcia jej podawania, ustalenie właściwego dawkowania oraz regularne monitorowanie pacjenta to kluczowe aspekty postępowania.

Podejście do problemów stomatologicznych u koni jest analogiczne jak w przypadku innych kwestii medycznych. Rozpoczynamy od badania ogólnego zwierzęcia, przechodząc następnie do jego poszczególnych części.

Zapalenie dolnych dróg moczowych – powszechna choroba kotów – często nie powoduje niedrożności. W rzeczywistości, zgodnie z badaniem z 1997 roku, od 45 do 70% chorób dolnych dróg moczowych u tych zwierząt jest rozpoznawane jako idiopatyczne zapalenie pęcherza moczowego.

Zwężenie nosogardzieli jest patologicznym stanem, w którego przebiegu dochodzi do zmniejszenia światła tej struktury doogonowo od nozdrzy tylnych, co powoduje powstanie szmeru wdechowego typu stertor o różnym stopniu natężenia.

Może nie jest to zaszczytny tytuł, ale doszlifowanie umiejętności komunikacyjnych może ci pomóc zdobyć klientów, których koty mają poważne problemy z korzystaniem z kuwety.

Fenylopropanolamina (PPA, z ang. phenylpropanolamine) jest lekiem sympatykomimetycznym, używanym głównie w leczeniu nietrzymania moczu (spowodowanego zmniejszeniem napięcia zwieracza cewki moczowej) u psów i kotów.

Do gabinetów weterynaryjnych często trafiają zwierzęta z objawami zakażenia dolnych dróg moczowych, takimi jak krwiomocz, częstomocz, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu albo oddawanie moczu w nieodpowiednich miejscach.

Coraz większym zmartwieniem lekarzy weterynarii w USA stają się trzy parazytozy dotyczące głównie psów. Ze względu na szybkie rozprzestrzenianie się tych chorób, warto przy pewnych objawach uwzględnić je w rozpoznaniu różnicowym.

Zapalenie błony śluzowej macicy (endometritis) jest jedną z częściej występujących chorób tego narządu. Wyróżnia się dwie podstawowe postacie, a mianowicie ostre poporodowe zapalenie (endometritis puerperalis acuta) oraz zapalenie przewlekłe, które może przebiegać w różnych stopniach nasilenia, o...

Poniżej przedstawiono możliwości leczenia ropomacicza, łącznie ze wstępną stabilizacją pacjenta. O wyborze farmakologicznej bądź chirurgicznej metody leczenia decyduje kilka czynników, w tym ten najważniejszy, czyli pragnienie właściciela, by uzyskać potomstwo od swojej suki.